Water uit de plafondlamp en wat je dan beter niet doet

Mijn collega Sanne stuurde me op een dinsdagavond in augustus een korte video die ik niet snel vergeet. Je zag de lamp boven haar bed, een simpele bol aan een snoer, en uit de fitting viel om de paar seconden een druppel op het dekbed. Op de achtergrond hoorde je de regen op de dakkapel kletteren. Het was een van die zomerse wolkbreuken waarbij de straten in Rosmalen binnen een kwartier blank staan en de putten het niet meer bijhouden.

De eerste tien minuten

Haar eerste neiging was het lichtknopje uit te zetten. Dat lijkt logisch, maar met natte handen aan een schakelaar zitten terwijl er water langs de leiding loopt, is precies wat je niet wilt. Ze deed iets beters. Ze liep naar beneden, keek of de vloer bij de meterkast droog was en zette daar met droge handen de groep van de bovenverdieping uit. Twijfel je welke groep het is, of is het rond de meterkast ook nat, dan blijf je eraf en bel je iemand. Daarna zette ze een emmer onder de lamp, haalde het dekbed weg en maakte foto’s van het plafond, de vlek en de dakkapel van buiten.

Een uur later sprong de aardlekschakelaar alsnog, ook voor een deel van de benedenverdieping. Het water had blijkbaar een weg gevonden naar een lasdoos van een andere groep. Sanne heeft hem twee keer geprobeerd terug te zetten en het toen opgegeven. Dat was verstandig. Een aardlek die steeds terugslaat, vertelt je dat er stroom weglekt waar die niet hoort, en dat los je niet op door te blijven duwen.

Droog is nog niet veilig

De volgende ochtend kwam er iemand van Elektricien Rosmalen. Wat me opviel aan haar verhaal, is hoe weinig er meteen gebeurde. De monteur liet de getroffen groepen uit staan, opende de lasdozen boven de slaapkamer en de overloop en keek waar het water had gestaan. Een plafond kan aan de onderkant droog lijken terwijl het erboven en in de buizen nog dagen vochtig blijft. Hij mat de isolatie van de bedrading, een meting waarmee je ziet of er tussen de draden en de aarde nog stroom kan weglekken. De groep van de overloop was in orde, de slaapkamergroep niet. De fitting, een paar lasklemmen en een stuk draad dat door de buis richting de dakkapel liep, werden vervangen. Pas na een tweede meting ging alles weer aan.

Papierwerk voor de verzekeraar

Het lekkende aansluitstuk van de dakkapel was natuurlijk een klus voor een dakdekker, en het plafond voor een stukadoor. Maar de verzekeraar vroeg ook naar de elektra. Sanne kreeg van Elektricien Rosmalen een kort verslag mee van wat er gemeten en vervangen was, en ze had haar eigen foto’s van de avond zelf. Daarmee kon ze bij de schadebehandelaar laten zien dat de kosten voor de elektra rechtstreeks met de lekkage te maken hadden. Hoe de dekking precies uitvalt, verschilt per polis, dus dat is iets om zelf na te lezen.

Ik heb haar video sindsdien aan een paar mensen laten zien, niet om te griezelen, maar omdat het zo gewoon is. Een dakkapel die net niet goed is afgewerkt, een zware bui, een lamp eronder. Zelf heb ik die week één ding gedaan. Ik heb op de binnenkant van de meterkastdeur bijgeschreven welke groep bij welke verdieping hoort, met een stift die niet uitloopt. Het kostte vijf minuten en ik hoop dat ik het nooit nodig heb.